به بهانه آزادی آقای حجاریان : چهار قرن بعد از گالیله، سعید حجاریان هم در دادگاه اعتراف کرد که تمام آنچه از علوم انسانی خوانده و یا درباره استقرار سلطانیزم در ایران گفته، باطل و بیهوده بوده و اساسا باید بساط چنین افکاری را از دانشگاهها جمع کرد. آقای حجاريان با جسمی معلول و ناتوان که حالا درد اسیری را نیز باید تحمل کند، دقیقا از چه چیزی توبه دادهاند؟برای اینکه روشن شود این چند متن از او را میبینیم تاتاریخ قضاوت کند که سلطان راست میگفت یا حجاریان؟ سعید حجاریان در مقاله ای که در اوایل دهۀ هفتاد به چاپ رساند, بحث «رژیم های سلطانی، پترمونیال، و نوپتریمونیال» را وارد ادبیات سیاسی کشور کرد.هر چند آن مقاله هیچ اشاره ای به وقایع روز کشور نداشت، ولی با ترسیم ویژگی ها و مختصات رژیم هایی که قدرت سیاسی به شدت در آنها شخصی است، چارچوب نظری مناسبی برای تحلیل فرایند شخصی شدن قدرت عرضه نمودیکی از ویژگی هایی که رژیم های سلطانی را از رژیم های دیگر متمایز می کند، خصیصۀ شخص گرایی است .شخص گرایی سلطانی دو جنبه دارد: اول کیش شخصیت آشکار پیرامون رهبر، و دوم گرایش به سوی دودمان گرایی. در توضیح کیش شخصیت رهبر در سلطانیسم باید گفت که او در آرزوی ایجاد وجهه ای کاریزمایی برای خود است. از این جهت القاب و عناوین جدیدی برای خود وضع می کند. رهبران سلطانی هم چنین بسیار علاقه دارند که به عنوان متفکرانی بزرگ محسوب شوند و به نوشتن کنار یکدیگر شخص گرایی سلطانی را رقم می زند... دکتر حجاریان در مقاله دیگری با موضوع «تقدم دولتسازی بر ملتسازی در ایران» «مشروطیت، سلطانیزم و مشروعیت» استدلال می کند که رژیم سیاسی حاکم بر ایران گونه ای رژیم سلطانی است و تفاوت ولی فقیه و سلطان در این رژیم تنها تفاوتی اسمی است. حال سئوال اين است که آيا با مجموعه رفتاری که در طول اين صد و چند روز از سوی حکومت انجام پذيرفت از دستگيریهای گسترده تا دادگاههای کذايی، از برخوردها و خشونتهای خيابانی تا اتفاقات ناهنجار بازداشتگاهها و از اعترافات متهمان تا مصاحبههای به اصطلاح در محيط آزادچه نتيجه ای به دست آورد؟ حکومت حتی در راستای اهداف خودش هم شکست خورده است، اگر هم هدفش ارعاب ملت بوده باز هم سئوال اين است که آيا با رصد راهپيمايی روز قدس به نتيجه مطلوب خود رسيده است؟ . در پايان ضمن دعا برای سلامتی دکتر سعيد حجاريان استخلاص همه زندانيان بی گناه را از خداوند منان خواستاریم.
۱۳۸۸ مهر ۱۳, دوشنبه
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)

هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر