از آن به دیر مغانم عزیز میدارند که آتشی که نمیرد همیشه در دل ماست

بعض مورخین قضیه ای به اثبات رسانده اند که اگر مدنیتی ساقط شد دیگر برگشتنی ندارد، اما این قضیه در مورد ایران استثناست، ایران ما برگشته است بواسطه آن آتشی که همیشه در دل ماست . بعد از هزار سال تیکه پارشدن این مملکت دوباره ایران سربرکرد بسال 906 که روزگار آمدن قزلباشان است تا به امروز و از روزگار مشروطه تا به امروز تلاش برای یک چیزبوده است و همانا آن بدست آوردن آزادی بوده است. همانطورکه مطلع هستید مردم ایران در تب وتاب مبارزه با این رژیم تیره روان و برای نیل به آزادی در حرکت است. و این باعث افتخار است برای همه ما ، چرا که در این صدواندی سال گذشته این انقلاب چهارم بایستی باشد به تحقیق که یک پدیده نا گفتنی نهادینه شده ایست در فرهنگ این سرزمین که خواری و خفت را برنمی تابد. با صبر و حوصله و با تحمل بسیار در طول زمان میکوشد برای اینکه حیثیت و شرافت خود را حفظ بکند. ما در این انقلابات مکرر گذشته ندیدیم شعار بگویند که آقا ما نان می خواهیم و اساسا شعار اقتصادی در نظر نبوده است و اگر شما دیدید کسانی که می خواهند دستاوردهای مادی را به رخ مردم بکشند و در ترازوی آزادی، آنرا سنگین تر بدانند بسیار بسیار گمراهند. ایرانیان آزادی می خواهند و این مایه مباهات و افتخار ماست. قرار بوده است بعضی روزها،روزهای تبلیغاتی باشد برای استحکام دولت پربرکت جمهوری اسلامی، حال ورق برگشته است و این روزها تبدیل شده است به اتحاد و اتفاق ملی برای ساقط کردن حکومت پربرکت جمهوری اسلامی ، یکی از این روزها 13 آبان که هم روز دانش آموز است وهم روز تسخیر لانه جاسوسی آمریکا! (این ننگ تاریخ مملکت شده است که خلاف همه قراردادهای بین المللی بریزند و سفارتخانه یک کشور را بگیرند و اسمش را بگذارند "لانه جاسوسی" هر چه این آخوندها کردند حماقت بود و خسران بود برای این مملکت وبرای مردم،زیانی که این آخوندها با اشغال سفارت آمریکا به ایران زدند برابری میکند با حمله مغول و قتل گریبایدوف...) و چه حضور پرشوری که منسجم تر از روز قدس بود و با جسارت و شجاعتی وصف ناپذیر،تصویر علی خامنه ای لگد مال شد. باری برایم مسجل شده است که در ایام ابا عبد اله الحسین هم که فرصت بی فرصتی هاست،البته برای آخوندها فرصتی بوده که برای گسترش داستان گدایی و نکبت وبدبختی و گریه وزاری برای عوام بیچاره و خوردن قیمه واینها هم بدل می شود برای قیام علیه آخوندها، به جهت اینکه روزگار آخوندها به پایان رسیده است . مدتی است که جنازه رژیم بر چماقش تکیه زده و می خواهند با چماق کنترل مملکت بکنند. البته امروز صحبت از کنترل مملکت است دیگر موضوع اداره مملکت مطرح نیست.